ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਏਜੰਟ ਅਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਉਂਦਾ ਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਬਖਸ਼ ਤਾਲਾ ਮਾਰਦਾ ਹੈ । ਹੁਣ ਜਿਉਂ ਹੀ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਨ ਲੱਗਦਾ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਏਜੰਟ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਅਪਣਾ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਪਾ ਰਿਵਾਲਵਰ ਕੱਢ ਜ਼ਾਇਲਕਸਾ ਦੀ ਛਾਤੀ ਵੱਲ ਤਾਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। “ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੌਣ ਭੇਜਿਆ?” ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਡਰ ਅਤੇ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਮਿਲੇ-ਝੁਲੇ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜ਼ਾਇਲਕਸਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਡਰ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹੀ, ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਅਟੱਲ ਸੀ। “ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।” ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਟ੍ਰਿਗਰ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ। ਜ਼ਾਇਲਕਸਾ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿੱਲੀ, ਗੋਲੀ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸੀ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਅਪਣੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਨਿਹੱਥਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰਿਵਾਲਵਰ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਲੁੜਕਦੀ ਦੂਰ ਜਾ ਡਿੱਗੀ। ਦੂਜੇ ਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਚਟਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਡੱਟ ਕੇ ਬੋਲੀ, “ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ । ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੋਟ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ। ਬਸ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ।” ਉਸਦੀ ਉਲਝਣ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, Zylxa ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਲੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਉਪਕਰਨ ਦ...